ญี่ปุ่น: ทริปสโลว์ไลฟ์แบบด่วนๆ (5)

#0 – กวาง!!!!!!!!!!!

วันนี้ผมมีแพลนที่จะไปเดินรอบทะเลสาปคาวางุจิครับ แต่พอดีตื่นมาเช้ามากๆ เลยไปเดินสำรวจรอบๆบ้านพัก ก่อนจะถึงบ้านพักมีศาลเจ้าเล็กๆอยู่อันนึง แว็บแรกที่ผมเห็นผมนึกถึงฉากศาลเจ้าในการ์ตูนทั้งหลายของค่ายจิบลิมากๆ เลยอยากไปเดินถ่ายรุปเล่นซักหน่อย แต่พอไปถึงผมก็ถ่ายรูปมาได้สามสี่รูป อยู่ๆก็ได้ยินเสียงพงหญ้าข้างๆดังมาก ตอนแรกผมคิดว่าเจองูแล้วไง เตรียมวิ่งเต็มที่ แต่ปรากฏว่าเป็นกวางครับ เขาสวยเลย อยู่ๆเจ้ากวางยืนขึ้นมาเป็นกวางที่ตัวใหญ่ตัวนึงเลยทีเดียว ผมประมาณเอาว่าส่วนสูงจากพื้นจนถึงยอดเขากวางนี่สูงประมาณ170เซ็นต์ได้เลย เพื่อความปลอดภัยในชีวิตผมเลยรีบดิ่งกลับบ้านทันที พร้อมกับเล่าให้คุณลุงฟัง คุณลุงบอกผมว่าโชคดีที่ผมเจอแค่กวาง เพราะบางครั้งจะมีหมูป่า หรือหมีออกมาเหมือนกัน

IMG_7339
หน้าทางเข้าศาลเจ้า
IMG_7341
พงหญ้าที่มีกวางนอนอยู่จะอยู่ทางด้านขวาของรูปนี้ ระยะประมาณแค่สิบกว่าเมตรเท่านั้น

#1 – ชิวๆแค่ 12 กิโลเมตร

ย้อนเวลาซักนิดกลับไปเมื่อตอนกลางคืน ผมมีคุยๆเรื่องแพลนกับคุณลุงไว้บ้าง คุณลุงบอกว่ารอบๆนั้นมีมิวเซียมหลายที่ แล้วก็เอาใบโบรชัวมาให้ผมดู หลายๆที่ก็น่าสนใจเหมือนกัน เลยคุยกันกับคุณลุงค่อนข้างยาวสำหรับแพลนนี้ พอสรุปแพลนออกมาได้ว่าวันนี้ทั้งวันผมคงไม่ได้ไปเที่ยวที่อื่นแล้ว เพราะผมคงเดินรอบทะเลสาปและแวะมิวเซียมรอบๆทะเลสาปแทน แต่ผมไม่แน่ใจเรื่องระยะทางกับเวลาที่จะใช้ คุณลุงบอกผมว่ารอบทะเลสาปนี่ระยะทางไม่ค่อยไกลเท่าไหร่ประมาณ 12 กิโล ถ้าผมไม่แวะมิวเซียม ตอนบ่ายคุณลุงสามารถมารับและพาผมไปเที่ยวที่อื่นได้ แต่ผมลองคำนวนเวลาที่ผมเดินและเผื่อแวะมิวเซียมแล้วเห็นว่า เที่ยวแค่ที่นี่ทีเดียวพอดีกว่า เพราะ12กิโลผมเดินก็ประมาณ 4ชั่วโมง เข้ามิวเซียมซักที่ละ 15-30นาที คงหมดวันพอดี

#2 – หนาวชิบหาย

หลังจากผ่านเรื่องตื่นเต้นหน้าบ้านมาเรียบร้อย เราก็ออกเดินทาง คุณลุงมาปล่อยผมไว้ที่มุมๆทางขวาล่างของทะเลสาปตอนประมาณ8โมงเช้า แล้วก็รีบล่ำลาผม เพราะคุณลุงมีนัดเพื่อนไปซ้อมปั่นจักรยานตอนเก้าโมง ซึ่งผมพบว่าอากาศแม่งหนาวชิบหายเลย! แต่ด้วยที่เห็นว่าระยะทางไม่ไกล ที่เที่ยวมีไม่เยอะผมเลยเลือกที่จะนั่งชิวร้านกาแฟซักพักนึง รอให้แดดออกก่อนแล้วค่อยเริ่มเดิน ซึ่งนั่นคือความผิดพลาดอย่างมหันต์สำหรับทริปนี้เลย….

IMG_7353
คุณลุงปล่อยลงตรงแถวๆ จุดสีแดงที่มุมล่างขวา
IMG_7347
มุมกว้าง ตรงจุดที่คุณลุงทิ้งผมเอาไว้…

#3 – ปีนเขาชิวๆชิคๆ

หลังจากผมเริ่มเดินได้ซักสิบนาทีจะเจอภูเขาลูกเล็กๆที่ให้เราเดินขึ้นไปได้ครับ เขาลูกนี้เจาะข้างใต้ทำอุโมงค์ให้รถผ่านไว้ด้วย วิวสวยเลยทีเดียว ระยะทางเดินจากล่างสุดไปบนสุดของเขาก็ใช้เวลาไม่นานมาก ประมาณ 15-20 นาทีเท่านั้น แต่ผมมัวแต่โอ้เอ้ถ่ายรูปเลยเสียเวลาไปเกือบชั่วโมงเลยทีเดียว

IMG_7368
วิวจากบนภูเขา

#4 – เริ่มเดินซักทีเหอะ

หลังจากมัวโอ้เอ้กินกาแฟและถ่ายรูปชิคๆชิวๆไปร่วมสองชั่วโมง ผมดูจากแผนที่แล้วก็เห็นว่าเราคงเดินมาได้1/10แล้ว ควรจะเริ่มทำเวลาซักที เลยรีบเดินจ้ำอ้าวๆ กะว่าซักเที่ยงจะเดินให้ถึงจุดที่อยู่ตรงข้ามกับฟูจิ และเลยไปให้ได้ซักครึ่งทาง ตรงนี้เลยไม่ได้ถ่ายรูปมามากนัก

IMG_0502
ฟูจิยังโดนเมฆบัง

#5 – ไหนวะมิวเซียม???

ตอนนี้ผมเดินมาสองชั่วโมงจากจุดที่เริ่มคิดว่าต้องรีบแล้วในตอนแรก เพราะคิดว่าจะหามิวเซียมเข้าแต่ก็หาป้ายมิวเซียมไม่เจอเลย เลยได้แต่เดินไปเรื่อยๆ พร้อมกับคอยมองย้อนกลับมาที่ฟูจิเพื่อเช็คว่าเมฆจะโล่งพอให้ถ่ายรูปได้รึยัง ซึ่งก็ปรากฏว่าเละไม่เป็นท่าครับ เที่ยงแล้วเห็นแค่ปลายยอดฟูจิแค่นั้นเอง

IMG_7390
เที่ยงแล้วแต่ก็ยังเห็นฟูจิไม่เต็มตา ขี้อายเหลือเกิน

#6 – ในที่สุด….

เดินต่อมาจนบ่ายโมงครับ ระหว่างนี้เจอกับกรุ๊ปทัวจีนค่อนข้างเสียงดังพอสมควร ผมเลยรีบๆเดินหนีออกมาแต่ระหว่างที่กำลังจ้ำอ้าวๆหนีอยู่ผมก็เจอกับจุดที่ไม่มีคนโดยบังเอิญ และเมฆก็โล่งกว่าเดิม ผมเลยหยุดพักเพื่อกินข้าวกลางวันและถ่ายรูป ณ เวลานั้นบอกเลยว่าที่เดินมาตั้งแต่สิบโมงคุ้มแล้วครับ

IMG_0584
จุดพักกลางวัน

#7 – เอ…ถึงไหนแล้ววะ

หลังจากพักกลางวันได้ซักชั่วโมง และพอใจกับวิวแล้ว ผมเริ่มเช็คแผนการเดินทางใหม่ครับ จะดูว่าต้องรีบเดินทำเวลา หรือว่ายังเดินชิวต่อได้ดี แต่ก็ปรากฏว่า… ชิบหายละเดินมาจะ12กิโลแล้วนี่หว่า แต่ทำไม มันยังไม่เห็นครบรอบแบบที่คุณลุงว่าเลยวะ!

IMG_7434
เพิ่งเดินได้ประมาณ 1/4-1/3 ของรอบทะเลสาป 
IMG_7433
แต่ล่อไป 11กิโลกว่าแล้ว…

#8 – Panic attack ได้ยัง

ครับ ณ ตอนนั้นเวลาบ่ายสองแล้วแต่ผมก็นึกขึ้นได้ว่า เออเราปีนเขาไปด้วยหน่อยนึงนี่หว่า ระยะทางมันเลยเพี้ยนๆแหละ เลยตัดสินใจเดินชิวๆต่อก็แล้วกัน และก็ไม่มีผิดหวังครับ สวยมากทั้งทางเดินที่เต็มไปด้วยดอกไม้ และสวนดอกไม้

IMG_7418
ทางเดินดอกไม้ เลยจากจุดที่พักกินมื้อกลางวันมานิดหน่อย
IMG_7423
สวนดอกไม้มาเต็ม พร้อมนักท่องเที่ยว

#9 – Panic attack ได้ละ

หลังจากเดินชมดอกไม้, ฟูจิ และคอยดู map ในมือถือ มาอีกประมาณชั่วโมงผมก็พบว่า ระยะทางที่ผมเดินและที่โชว์ในมือถือนั่นคือระยะทางที่ถูกต้อง แต่สิ่งที่ไม่ถูกต้องนั่นเป็นไปได้สองอย่างคือ 1.คุณลุงบอกระยะทางผมผิด 2.ผมหลงทาง… เพราะฉนั้นสิ่งที่ผมทำได้ตอนนี้คือ รีบเดินกลับเมืองซะก่อนที่จะมืด

IMG_7437
เลยสวนดอกไม้มาไม่มีรถ ไม่มีคนเหลือแล้ว

#10 – จะตายแล้ว

เป็นการเดินที่เงียบเหงาและน่ากลัวมากครับ หลังจากพ้นสวนดอกไม้นั้นมา ผมไม่เจอคน, ร้านค้าที่เปิด หรือ ป้ายรถเมล์ที่มีรถจอดเลย ผมทำได้แต่เดินๆๆๆๆ เมื่อยก็นั่ง แต่ก็นั่งนานไม่ได้เพราะว่า ณ โซนที่ผมอยู่มันเป็นจุดหลังภูเขาไปแล้ว แปลว่า ตอนนี้สิ่งที่ผมเจอคือลมเย็นๆจากทะเลสาปคอยพัดใส่ตลอดเวลา พร้อมกับแสงสว่างที่ค่อยๆหมดลงเรื่อยๆ

#11 – ความหวังยังมี

ผมเดินมาจนประมาณสี่โมงเย็น ผมเจอเมืองครับ ณ เวลานั้นดีใจมาก อย่างน้อยๆ ขอกูเกิ้ลทรานสเลทเพื่อหาทางนั่งรถเข้าเมืองก็ยังดี เพราะขาเริ่มไม่ไหวแล้ว เดินแบกน้ำหนักตัวทั้งวันไม่พอยังมีน้ำหนักเป้และของในเป้อีกสี่ห้ากิโล แต่ปรากฏว่าฝันสลายครับ เห็นบ้านไหนมีรถจอด ลองไปเคาะๆบ้านดูไม่มีคนตอบซักบ้านลยครับ ร้านอาหาร ร้านขายของ ลองเปิดๆดูประตูปิดหมด… เลยก็ได้แต่คอยเดินต่อไปเรื่อยๆๆๆๆๆ

IMG_7448
เมืองร้าง

#12 – fuck that shit

ก็ยังเดินต่อครับ แต่ตัดสินใจเปลี่ยนเส้นทางแล้ว ไม่เดินให้ครบรอบทะเลสาปแล้ว เพราะฟ้าเริ่มมืดแล้ว ผมเลยกะว่าจะตัดตรงดิ่งเข้าเมืองเลย ผ่านหมู่บ้านเอา ตอนนี้เจ็บเท้าสุดๆ และก็หิวสุดๆ เพราะทั้งวันไม่ได้กินอาหารที่เป็นมื้อหลักเลย มื้อเช้าก็ได้แค่กาแฟ ส่วนมื้อกลางวันก็เป็นอาหารที่เหลือๆจากเมื่อวาน ประกอบด้วยกล้วยไข่3-4ลูก และบิสกิตครึ่งกล่อง ตอนนี้ทำได้แค่กัดฟันก้มหน้าก้มตาเดินๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อย่างน้อยก็หวังว่าจะได้กินราเมงร้านที่เล็งเอาไว้ตอนเช้าก็ยังดี แต่โชคก็ยังไม่เข้าข้างผม เพราะผมไปถึงหน้าร้านตอนประมาณหกโมงร้านปิดไปแล้ว!!!!!!!

#13 – Finally

ในที่สุดก็ได้กินอาหารมื้อแรกแบบที่เป็นอาหารจริงๆมื้อแรกของวันครับ ได้ร้านเทมปุระที่อยู่ซอยถัดๆจากร้านราเมงที่ผมเล็งไว้ตอนเช้านี่เอง ต้องบอกว่าเป็นเทมปุระที่อร่อยที่สุดในชีวิตเลยครับ T__T หลังกินเสร็จก็นั่งรถไฟกลับไปบ้านพัก ตอนไปถึงก็ขาพิการเรียบร้อยเดินลงจากรถไฟนี่ขาแข็งเลย ต้องเดินกะเผลกๆรัวๆ แต่ก็ดีว่าคุณลุงเห็นสภาพผมว่าพังมาก คุณลุงเลยเตรียมน้ำร้อนไว้ให้แช่ พร้อมกับเตรียมยาไว้ให้ผมทาขา

IMG_7486
อร่อยที่สุดในชีวิตละ

ครึ่งทริปแล้วครับ เหลือที่เที่ยวอีกสามสี่ที่ ถ้าว่างๆแบบนี้ อาทิตย์หน้าคงเขียนครบ…(มั้ง)

NOTE 1: ผมมาค้นเจอที่หลังว่า ระยะทาง 12กิโลที่คุณลุงบอกผมนั้นเป็นระยะทางที่วัดมาแล้วจริงๆครับ แต่เป็นระยะทางสำหรับ walking trial ซึ่งจะต้องเดินข้ามสะพานผ่านทะเลสาปไป ซึ่งผมเดินผ่านสะพานนี้มาแล้วตอนเที่ยง…

NOTE 2: ระยะทางที่เดินในวันนั้นทั้หมด 21กิโลครับเยอะสุดในชีวิตเลย


ตอนอื่นๆในซีรี่ย์นี้

ญี่ปุ่น: ทริปสโลว์ไลฟ์แบบด่วนๆ (1)

ญี่ปุ่น: ทริปสโลว์ไลฟ์แบบด่วนๆ (2)

ญี่ปุ่น: ทริปสโลว์ไลฟ์แบบด่วนๆ (3)

ญี่ปุ่น: ทริปสโลว์ไลฟ์แบบด่วนๆ (4)

Advertisements

4 thoughts on “ญี่ปุ่น: ทริปสโลว์ไลฟ์แบบด่วนๆ (5)

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s