ทางทากและสายน้ำเชี่ยว, เลียบเลาะชายคาโลก

เพิ่งอ่านจบ สองเล่มรวดในสัปดาห์เดียว แต่ก็ไม่ได้ถือว่าเยอะอะไรเพราะสองเล่มรวมกันก็หนาแค่สองร้อยกว่าหน้า หนังสือสองเล่มนี้เขียนโดยคนเดียวกันคือ เสกสรรค์ ประเสริฐกุล

เล่มแรกทางทากและสายน้ำเชี่ยวเป็นเล่มที่เล่าถึงการเดินทางเข้าป่าเพื่อไปต้นแม่น้ำหลังสวน ส่วนเล่มหลังเป็นบันทึกสองการเดินทางไปในเขตลี่เจียงและจิ่วไช่โกวในประเทศจีน

ระหว่างที่อ่านเล่มที่สองอยู่ก็เจอประโยคนึงที่ผู้เขียนเล่าให้ฟังขณะที่เขาพูดกับไกด์ชาวจีน ซึ่งมันเหมือนกับที่เราเคยรำพึงรำพันเอาไว้เลย ในหนังสือพูดเอาไว้ว่า

ผมชี้ให้เขาดูม่านฟ้าที่มีริ้วเมฆบังจัทร์….เปิดโอหาสให้กาวริบหรี่กะพริบแฉกอยู่ในบางซอกมุม จากนั้นก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างต่ำกว่าปกติ “ในเอกภพยังมีเรื่งราวมากหลาย กระทั่งมีเรื่องสำคัญกว่าการเมือง”

ตอนนี้ตัวผมค่อนข้างยุ่งกับเรื่องงานและรู้สึกมีความรู้สึกบางอย่างมากวนใจ ทำให้ใจไม่สงบนอนไม่หลับมาหลายสัปดาห์ หลังจากที่อ่านจบทั้งสองเล่มนี้ก็ตัดสินใจได้ว่าคงถึงเวลาที่ต้องเดินทางอีกแล้ว…

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s